Book Tour "Dziecko wspomnień" Steena Holmes - podsumowanie akcji

Właśnie zakończył się pierwszy BOOK TOUR organizowany na moim blogu i w moje ręce powróciła powieść Steeny Holmes Dziecko wspomnień. Bardzo mnie cieszy, że książka spodobała się Wam tak samo jak mnie i usłyszałam oraz przeczytałam o niej wiele wspaniałych słów. 

W akcji wzięło udział sześć osób, a z ich recenzjami możecie zapoznać się poniżej, klikając w obrazki, które stanowią odnośniki do linków: 

1. 

lifestylebyagnieszka.blogspot.com

Książka, która od początku do końca gra na emocjach. Cały czas podczas czytania miałam już wizję jak może się zakończyć ta historia. Jednak na ostatnich stronach autorka odmienia akcję o 180 stopni, co bardzo zaskakuje. Lubię takie niespodziewane zakończenia. 

2. 

artgirl12.blogspot.com

Ogółem: wciągająca, nietuzinkowa i zaskakująca!
Po pochłonięciu książki na pewno łatwiej będzie zrozumieć czytelnikom to, czym jest matczyna miłość, opieka nad dzieckiem i strach przed przyszłością.

3. 

obsesyjnabiblioteczka.pl


U Agnieszki możecie posłuchać podcastu.

4. 

 

ogrodksiazek.blogspot.com

"Dziecko wspomnień" to powieść przesiąknięta niepokojem, który wręcz emanuje z każdej kartki. Od pierwszych zdań towarzyszyło mi silne przeświadczenie, że coś jest nie tak. Ale Steena Holmes, mimo że delikatnie naprowadza na właściwy trop, nie zdradza rozwiązania przed czasem, umiejętnie dawkując napięcie.

5. 

http://www.rudymspojrzeniem.pl

Dziecko wspomnień Steeny Holmes nie jest lekturą wybitną, za to pod wieloma względami dziwna i we mnie wzbudziła niepokój. Chociaż od pewnego momentu podejrzewałam, jakie będzie rozwiązanie, to jednak książka mnie wciągnęła i nie mogłam się od niej oderwać.

6. 

www.kanapaliteracka.pl

To przepiękna, choć trudna, powieść o miłości i lojalności. Obnaża ludzkie słabości, brzydkie strony, ale również podkreśla, że nie jesteśmy czarno-biali. Pozostawia silny niepokój, zmusza do refleksji i na pewno jest jedną z tych pozycji, które nie dadzą o sobie zapomnieć.

Obiecane zakładki wygrywa Marta z bloga rudymspojrzeniem.pl 

W odmętach mego maila poszukam Twojego adresu i ślę Ci je jak najszybciej :)

Dziękuję Wam dziewczyny raz jeszcze!

Wielka wymiana książkowa - Przeczytaj i podaj dalej - 22.04. - 01.05.2017

Jeśli poruszacie się już trochę w książkowej blogosferze z pewnością słyszeliście o wymianach książkowych. Trzecia edycja tego wydarzenia będzie organizowana przez Magdę znaną z bloga Save The Magic moments i Ewelinę Mierzwińską. O poprzednich edycjach tego wydarzenia możecie przeczytać m.in. na stronie Magdy.

Ważne!

- książki wymieniamy, nie sprzedajemy;

- wymienione książki wysyłamy listem poleconym.

Osoby prywatne mogą podawać swoje książki w komentarzach w specjalnym wpisie na blogach dziewczyn, natomiast blogerom i vlogerom zostaną przekazane wszelkie informacje po wysłaniu chęci zgłoszenia na magicmoments1983@gmail.com.

Bolączki wieku nastoletniego - "Kalesony Sokratesa" Jakub Łaszkiewicz

Dorastanie samo w sobie jest wystarczająco trudnym okresem, a gdy dochodzi do tego przeprowadzka (i to w ostatniej klasie), sprawy stają się dużo bardziej pogmatwane. O tym właśnie na swoim blogu pisze Maciek, główny bohater Kalesonów Sokratesa Jakuba Łaszkiewicza.  

Chłopak razem z mamą zmienia swoje miejsce zamieszkania. Początkowo jest bardzo sceptycznie nastawiony do nowego otoczenia. Nikogo nie zna, ma wrażenie, że każdy patrzy na niego jak na kosmitę, tylko dlatego, że jest nowy. Ma żal, bo okazuje się, że na znajomych z poprzedniej szkoły ktoś rzucił czar zapomnienia i nikt o nim nie pamięta. Blog ma być miejscem jego zwierzeń, swoistym pamiętnikiem. Zaczynając go pisać, nawet nie przypuszcza jak bardzo zmieni się jego życie. Przed nim, chociaż sam twierdzi, że w sprawach damsko-męskich jest, delikatnie rzecz ujmując, żeńskim narządem płciowym, pierwsze miłostki i nowe doświadczenia.

Powieść Jakuba Łaszkiwicza to relacja szesnastoletniego chłopaka z pierwszych miesięcy w jego nowej szkole. Początkowo przybliżona jest ona w formie narracji pierwszoosobowej, później wprowadzone do niej zostają także perypetie Patryka, kolegi Maćka, w formie narracji trzecioosobowej, bowiem na koniec książki losy chłopaków jednoznacznie się ze sobą łączą.

Przez książkę przewija się tłum bohaterów, jak to na nastolatków bywa, niezwykle zróżnicowanych. Mamy tutaj niezwykle dziwaczną  i kłamliwą dziewczynę, klasowe piękności, czy chłopaków marzących o karierze w zespole. Przekrój postaci jest duży, jak praktycznie na każdą szkołę przystało, a Maciek dokładnie opisuje swoich znajomych, ich zalety i wady. 

Jest to kawałek niezłej prozy, który momentami potrafi nieźle rozbawić. Cała historia nie jest zbyt oryginalna, ale w żaden sposób nie ujmuje to całości. W końcu po takim typie powieści nie oczekuje się niesamowitych wydarzeń i trzęsienia ziemi. 

Ważnym elementem książki są nawiązania muzyczne i cytaty z piosenek, które praktycznie pojawiają się w każdym blogowym wpisie. Muzyka jest ważnym elementem życia naszego bohatera, w końcu nie od parady gra na gitarze i nieustannie nawiązuje do twórczości swoich ulubionych rockowych, metalowych i bluesowych zespołów. Muzyka i treść piosenek jest jego środkiem na wyrażenie siebie, swoich uczuć: złości i nieporadności w relacjach czy to z rówieśnikami, czy  z ojcem, który zostawił jego i mamę, gdy chłopak miał cztery lata.

Staram się to olewać i że pozwolę zacytować sobie Staszka Staszewskiego, czyli Kazika mojego kochanego: 

Tak to bywa, gdy ktoś zazdrości

kiedy brak mu własnej miłości

Kalesony Sokratesa w głównej mierze przeznaczone są dla nastoletniego odbiorcy, ale równie dobrze mogą je czytać rodzice czy dorosłe osoby, które chciałyby sobie przypomnieć swoje nastoletnie perypetie i przemyślenia. Maciek przybliża przeżycia swoje i swoich znajomych, które zazwyczaj stanowią niedostępny rewir dla rodziców i nauczycieli. 

W powieści za serce łapie wątek pani Józefiny, starszej kobiety żebrzącej pod sklepem. Autor ukazuje, że wbrew powszechnemu mniemaniu to właśnie młodzież wykazuje sporo empatii i jest w stanie pomóc takiej osobie, chociażby poprzez dotrzymanie jej towarzystwa, rozjaśnienie chwilowej samotności. 

Warto wspomnieć, że Jakub Łaszkiewicz, autor książki ma dopiero szesnaście lat, a udało mu się wydać powieść, która utrzymana jest w ciekawej stylistyce i która na pewno znajdzie wielu czytelników. 

Kalesony Sokratesa były dla mnie miłym powrotem do nastoletnich uczuć i przeżyć, chociaż mam wrażenie, że dzisiejsza młodzież częściej zajmuje się dorosłymi tematami, niż miałam to w zwyczaju ja i moi rówieśnicy. Serdecznie polecam, nie tylko nastolatkom, ale też ich rodzicom, czy osobom pragnącym przypomnieć sobie swoje nastoletnie odczucia. 

Tytuł: Kalesony Sokratesa

Autor: Jakub Łaszkiewicz

Data wydania: 14 lutego 2017 

Liczba stron: 220

Wydawnictwo: Novae Res


Książkę miałam okazję przeczytać dzięki uprzejmości autora. 

Subiektywny przegląd kwietniowych nowości kinowych

Premiera 7 kwietnia 2017:

Daeberne fra Nibe

reżyseria: Ole Bornedal

Marcin Dorociński, jakiego jeszcze nie znacie, w przebojowej komedii o tym, że czasem dużo oszczędniej jest wynająć płatnego zabójcę, niż rozwieść się po kilkunastu latach małżeństwa! Ib i Edward mają już dość swoich żon oraz dotychczasowego życia i chętnie zakosztowaliby na nowo swobody. Przy kieliszku snują misterny plan, a potem wynajmują płatnego zabójcę, który ma im pomóc odzyskać wolność. Dużo oszczędniej jest zatrudnić mordercę na zlecenie, niż rozwieść się po kilkunastu latach małżeństwa! Przyjaciele nie doceniają jednak swoich żon i nieoczekiwanie to oni muszą zacząć obawiać się o swoje życie.

Dlaczego go wybrałam? Urzekł mnie Dorociński w roli bad boya, gościa bez skrupułów. 

Forushande 

reżyseria: Asghar Farhadi

Dobry film powinien zaczynać się od trzęsienia ziemi, a potem napięcie powinno rosnąć. Farhadi, twórca cenionego Rozstania, wziął sobie do serca radę Hitchcocka i dokładnie taki jest jego najnowszy tytuł: to mistrzowsko zagrany, perfekcyjnie zrealizowany thriller psychologiczny. Naprawdę zaczyna się od trzęsienia ziemi. W pierwszej scenie młode małżeństwo budzi się w środku nocy w swoim mieszkaniu w Teheranie, cały dom się trzęsie. Bohaterowie muszą się w pośpiechu ewakuować. W wyniku dramatycznego, nieprzewidywalnego rozwoju akcji ich postawy zostają wystawione na próbę. Napięcie, jakie osiąga Farhadi w finałowych minutach filmu, jest trudne do zniesienia. Jest mistrzem kina realistycznego, niepokojącego, przenikliwego. Tworzy duszną atmosferę, wytrąca swoich bohaterów z poczucia bezpieczeństwa i obserwuje, jak zachowują się, kiedy słabnie w nich samokontrola, gdy do głosu dochodzą uprzedzenia, strach i złość. Klient otrzymał na ostatnim festiwalu w Cannes aż dwie nagrody: za najlepszy scenariusz i najlepszą rolę męską.

Dlaczego go wybrałam? To nieanglojęzyczny film, który otrzymał Oscara, uznałam warto więc się z nim zapoznać. 

The  Boss  Baby

reżyseria: Tom McGrath

Pewnego dnia w życiu siedmioletniego Tima pojawia się młodszy braciszek. Tim natychmiast zdaje sobie sprawę, że ubrany w garnitur, noszący teczkę i zachowujący się jak rasowy biznesmen dzieciak jest zagrożeniem dla jego niezachwianej dotąd pozycji w rodzinnym domu. Gdy Tim postanawia odzyskać utraconą pozycję, natrafia na trop tajemnego spisku, który może zmienić równowagę sił na świecie. Przekonuje się przy tym, że kluczem do tajemnicy jest jego młodszy brat. Rywale muszą zapomnieć o dzielących ich różnicach, ocalić rodziców, przywrócić porządek na świecie i udowodnić, że więzy rodzinne są siłą, której nic nie jest w stanie pokonać.

Dlaczego go wybrałam? Rozbawił mnie zwiastun i wydaje mi się, że zapowiada się ciekawa animacja.

Johnny  Frank  Garrett’s  Last  Word

reżyseria: Simon Rumley

Inspirowana prawdziwymi wydarzeniami historia 18-letniego Teksańczyka, Johnny’ego Franka Garretta, skazanego na karę śmierci za brutalny gwałt i morderstwo zakonnicy. Chłopak do końca utrzymuje, że jest niewinny, rzucając klątwę na wszystkich, którzy mieli jakikolwiek związek z niesprawiedliwym wyrokiem. Wkrótce po egzekucji zaczynają ginąć ludzie zamieszani w sprawę. Kiedy w śmiertelnym niebezpieczeństwie znajdzie się syn jednego z ławników, mężczyzna zrobi wszystko, by odnaleźć prawdziwego mordercę, doprowadzić do jego skazania i odwrócić klątwę.

Dlaczego go wybrałam? Co prawda, nie za bardzo lubię się bać, ale ten film mnie po prostu ciekawi.

Premiera 28 kwietnia 2017:

Flaskepost fra P

reżyseria: Hans Petter Moland

Detektyw Carl i jego pomocnik Assad z Departamentu Q nie raz już udowodnili, że nie ma czegoś takiego jak sprawy, których nie da się rozwiązać. W ich ręce trafia zamknięta w butelce tajemnicza wiadomość. Tekst liczy sobie 8 lat, a całość napisana jest dziecięcym pismem przy pomocy ludzkiej krwi. Carl i Assad trafiają na trop grupy religijnych fanatyków, którzy nigdy nie zgłosili zaginięć swoich podopiecznych. Detektywi rozpoczynają śmiertelnie niebezpieczną grę z psychopatycznym mordercą, który wystawi wiarę bogobojnych rodziców na najwyższą próbę.

Dlaczego go wybrałam? Po pierwsze: skandynawskiego kina u nas mało, po drugie to ekranizacja powieści Jussi Adler Olsena.

------------------------------

opisy i grafika pochodzą ze stron:

www.helios.pl

www.filmweb.pl

www.cojestgrane.pl

O pewnym dziwacznym domu i ptaszysku słów kilka - "Osobliwy dom pani Peregrine" Ransom Riggs

Czy odmienność musi być zła? Czy każde odstępstwo od normy powinno być piętnowane, a niewiarygodne opowieści traktowane jako mrzonki wariata? 

Dziadek Jacoba wiecznie snuł opowieści o niezwykłych przyjaciołach: latającej dziewczynie, chłopaku z ustami z tyłu czaszki czy też takim, który miał ciało wypełnione pszczołami. Jacob słuchał tych historii z otwartymi ustami i marzył o spotkaniu z osobliwościami przywoływanymi przez dziadka Abe'a. Z wiekiem jednak przestał w nie wierzyć i uznał dziadka za wariata, tak jak całe jego otoczenie. Czy słusznie?

Pewnego dnia Abe zostaje zaatakowany przez coś dziwnego, nieznanego, coś co Jacobowi przypomina potwora z najgorszych sennych koszmarów. Ostatnie słowa jakie słyszy z ust dziadka są dla niego wielką zagadką. Chłopakowi jednak udaje się ją rozwiązać i ląduje na odciętej o świata wyspie, która ma być miejscem dawnego sierocińca, w którym jego dziadek Abe wychowywał się z osobliwymi przyjaciółmi. Jacob nie ma pojęcia, że pobyt w tym miejscu całkowicie odmieni nie tylko jego dotychczasowe życie, ale także jego pogląd na nie.

Obawiałam się trochę Osobliwego domu pani Peregrine, bo spotkałam się z opiniami, że jest to

lektura przeznaczona dla młodszego czytelnika. Muszę przyznać, że miło się rozczarowałam, bo książka wciągnęła mnie już od pierwszych stron. Ujęła mnie swoją tajemniczością, mrocznością, niewyjaśnionymi i przemilczanymi aspektami. Przyznaję, że zdecydowanie bardziej podobały mi się początkowe przygody Jacoba, gdy jeszcze nie została  do końca wyjaśniona zagadka wspomnień jego dziadka. Jednak poprowadzona linia fabularna nie rozczarowuje, a powieść okazuje się świetną przygodówką dla czytelnika w każdym wieku.

Riggs zbudował ciekawy świat literacki, który rządzi się swoimi prawami. Tutaj odmienność nie jest wadą, a zaletą. Czymś, z czego należy być dumnym, a nie to ukrywać. To właśnie osobliwości wyróżniają człowieka jako jednostkę, a tutaj wręcz budują jego wartość i świadczą o mocy danej osoby. Riggs poprzez fabułę ukazuje, że warto zaakceptować swoją odmienność i przemienić ją w siłę, chociaż dzisiejsze czasy próbują wcisnąć nas w ładne opakowanie i nauczyć akceptować tylko to, co jest powszechnie znane i uważane za normalne. Każde odstępstwo od normalności traktowane jest jako niepotrzebna mrzonka, jako coś nieakceptowanego społecznie, mimo że w większości uważamy się za ludzi nowoczesnych, niezwykle tolerancyjnych. 

Niezwykła rolę w powieści odgrywają też nawiązania do drugiej wojny światowej. Dziadek Jacoba jest Żydem, który uciekł przed wojną z Polski, a właściwie został uratowany i wysłany za granicę przez swoich rodziców, których nigdy już nie ujrzał. Swoją drogą, bardzo podoba mi się interpretacja książki, która wskazuje jakoby Osobliwy dom pani Peregrine był alegorią wojennych wydarzeń i poniekąd sama się ku takiej wersji przychylam, chociaż trzeba przyznać, że może być ona nadinterpretacją. 

Powieść Ransoma Riggsa to niezwykle wciągający kawałek literatury przygodowej, który ma szansę spodobać się czytelnikom w różnym wieku. Książka jest intrygująca i tajemnicza, co więcej niesie ze sobą pewne przesłanie. Warto po nią sięgnąć, chociażby na gwarantowaną dobrą rozrywkę podczas jej lektury. 

Tytuł: Osobliwy dom pani Peregrine

Tytuł oryginału: Miss Peregrine's Home for Peculiar Children

Autor: Ransom Riggs

Tłumaczenie: Małgorzata Hesko-Kołodzińska

Data wydania (Pl): 7 listopada 2012

Liczba stron: 400

Wydawnictwo: Media Rodzina

Wyzwania:

Planowany stosik kwietniowy i garść kwietniowych nowości książkowych

Marzec był dla mnie dość łaskawy czytelniczo. Nie przeczytałam może niesamowitej ilości książek, ale biorąc pod uwagę mój tryb życia, jestem zadowolona. 

Po pierwsze udało mi się zapoznać z twórczością Natalii Sońskiej. Obudź się, Kopciuszku bardzo przypadła mi do gustu i z pewnością przeczytam jeszcze inne książki tej młodej i niesamowicie zdolnej autorki. 

Morze łez wylałam przy wspanialej powieści Był sobie pies, która totalnie skradła mi serce (zresztą serce psiary ;) ) 

Kołysanka Sarah Dessen okazała się miłym i lekkim przerywnikiem, 

Eva, Teva i więcej Tev trochę mnie rozczarowała poprowadzeniem linii fabularnej. Niemniej jednak, zamysł autorki jest arcyciekawy. 

Zupełną stratą czasu okazała się Księgarnia spełnionych marzeń, która dodatkowo rozzłościła mnie spoilerami zawartymi w treści. 

Dodatkowo przeżyłam mały romans z poradnikiem, czyli rodzajem książki po który sięgam bardzo rzadko. 

Skończyłam też oglądać Gilmore Girls i dodatek A Year in Life, o którym wrzuciłam parę słów tutaj. Jednak post o filmach i serialach, które obejrzałam w pierwszym kwartale tego roku pojawi się jako osobna publikacja, bo trochę się tego uzbierało :) 

W kwietniu możecie się spodziewać recenzji Osobliwego domu pani Peregrine. Książkę właśnie kończę i wychodzi na to, że to całkiem niezłą przygodówką, która trzyma w napięciu. 

Dzięki uprzejmości autora mam szansę zapoznać się też z Kalesonami Sokratesa i przyznaję, że na razie książka skrzy humorem i chyba wpasuje się w mój gust. 

Dodatkowo mam zamiar skończyć Gogola w czasach Google'a, książkę, którą z przerwami podczytuję od listopada. Najdziwniejsze jest to, że mi się podoba i nie wiem, czemu jej jeszcze nie skończyłam. 

Na koniec mam dla Was parę premier książkowych kwietnia, które mnie zaciekawiły: 

PREMIERA 3 KWIETNIA 2017

Marie Jansen - Kiedy byłyśmy siostrami
Wydawnictwo:Prószyński i S-ka

Miłość dwóch sióstr. Wojna, która je rozdziela. Dziecko, dla którego gotowe są zrobić wszystko.  Hamburg. Rok tysiąc dziewięćset szesnasty. Viviane i Elisabeth dorastają pod troskliwą opiekąw mieszczańskiej rodzinie. Niepokorna i kochająca wolność Viviane wymyka się często potajemnie do sąsiedniej stadniny, gdzie spotyka francuskiego jeźdźca Philippe'a, który występuje w Hamburgu gościnnie ze swoim cyrkiem. Młoda kobieta jest zauroczona nieznanym jej światem i wkrótce ucieka z Phillipe'em. Elisabeth żyje całe lata w nieszczęśliwym bezdzietnym małżeństwie – aż pewnego dnia pod drzwiami swojego domu znajduje niemowlę. Przyjmuje dziewczynkę pod swój dach i wie, że nie cofnie się przed niczym, aby ją przy sobie zatrzymać. PREMIERA 11 KWIETNIA 2017 Stephenie Meyer - Chemik Wydawnictwo: Edipresse Książki Powiedzmy, że nazywa się Alex. Tożsamość i imiona zmienia jak rękawiczki – pracuje dla amerykańskiej agencji rządowej, która jest tak tajna, że nawet nie ma nazwy. Alex zajmowała się przygotowywaniem substancji pomagających śledczym wydobywać zeznania od podejrzanych. Określenie nowoczesne metody tortur byłoby tu na miejscu...  Po zamachu na życie Alex, w którym ginie jej przyjaciel i zarazem współpracownik, kobieta zaczyna się ukrywać. Po kilku latach zgłasza się do niej kolega z departamentu, powierzając jej kolejne zadanie. Ma wynaleźć broń przeciwko zabójczemu wirusowi, by ocalić miliony amerykańskich obywateli. Czy to zasadzka, czy też rzeczywiście od wyjątkowych umiejętności Alex zależy życie wielu ludzi? Postanawia zaryzykować i zgodnie z otrzymanymi wytycznymi porywa mężczyznę, który, działając na zlecenie mafii narkotykowej, zamierza wywołać epidemię. Najbardziej wymyślne tortury nie pomagają jednak zmusić rzekomego przestępcy do zeznań – zupełnie jakby był niewinny. Alex zaczyna dostrzegać kolejne nieścisłości w przedstawionej historii. Instynkt podpowiada jej, że prawda może być zupełnie inna. Czy przeczucie jej nie myli? Erika Johansen - Losy Tearlingu Wydawnictwo: Galeria Książki Emocjonujące zakończenie trylogii.  W niespełna rok Kelsea Glynn z niedoświadczonej nastolatki zmieniła się w potężną władczynię. Jako królowa Tearlingu zyskała uznanie, a dzięki uporowi, wizjonerstwu i zdolnościom przywódczym dokonała ważnych zmian w królestwie. Za cel obrała wyeliminowanie korupcji i przywrócenie rządów sprawiedliwości, przez co przysporzyła sobie wielu wrogów – jest wśród nich niegodziwa Szkarłatna Królowa, jej najbardziej zaciekła rywalka, która wprowadziła swoją armię do Tearlingu.  Kelsea postanowiła uchronić swój lud przed niszczycielskim najazdem i zrobiła coś niebywałego – oddała w ręce wroga i siebie, i swoje magiczne szafiry, a na regenta Tearlingu powołała Buławę, zaufanego przywódcę Straży Królowej. Ale Buława nie spocznie, dopóki wraz ze swoimi ludźmi nie uwolni władczyni, która została uwięziona w Mortmesne.  Teraz, gdy rozpoczyna się pełna napięcia ostateczna rozgrywka, w końcu poznamy losy królowej Kelsea oraz całego Tearlingu. Jodi Picoult - Małe wielkie rzeczy Wydawnictwo: Prószyński i S-ka Kiedy po rutynowym zabiegu umiera noworodek, ojciec dziecka oskarża o morderstwo afroamerykańską pielęgniarkę. Ani ona, ani jej prawniczka, ani ojciec zmarłego chłopczyka nie mają pojęcia, że ta śmierć odmieni ich życie w sposób, którego żadne z nich nie było w stanie przewidzieć.  W „Małych wielkich rzeczach” Picoult opowiada o władzy i uprzedzeniach, o tym, co nas dzieli i łączy. To powieść o objawieniach, które przychodzą z niespodziewanej strony. Jodi Picoult bierze na warsztat uprzedzenia rasowe, przywileje, sprawiedliwość oraz współczucie – i swoim zwyczajem nie podsuwa łatwych odpowiedzi. Z wnikliwością, szczerością i empatią maluje obraz rzeczywistości, z którą mamy do czynienia na co dzień i której często nie przyjmujemy do wiadomości. „Małe wielkie rzeczy” to kawał dobrej literatury spod pióra autorki, która zna się na swoim fachu.  PREMIERA 12 KWIETNIA 2017 Peter Wohlleben - Duchowe życie zwierząt Wydawnictwo: Otwarte Koguty okłamujące kury? Łanie pogrążone w żałobie? Zawstydzone konie? To przejawy fantazji ekologów czy naukowo udowodnione fakty z życia zwierząt? Czy bogate życie uczuciowe nie jest zastrzeżone jedynie dla ludzi? Peter Wohlleben, leśnik i miłośnik przyrody, korzystając z najnowszych badań i własnych obserwacji, udowadnia, że zwierzęta i ludzie w sferze uczuć i doznań są do siebie podobni. Odkrywa przed nami niesamowite historie zwierząt, w których możemy zaobserwować ich mądrość, współczucie, troskę czy przyjaźń.  Podobnie jak w bestsellerowym "Sekretnym życiu drzew" Wohlleben przedstawia w fascynujący sposób świat przyrody, którego nie znamy. Kochasz zwierzęta? Dzięki tej książce przekonasz się, że są ci bliższe, niż ci się zdawało. PREMIERA 26 KWIETNIA 2017 Armando Lucas Correa - Niemka Wydawnictwo: Czarna Owca Co łączy nastolatkę z współczesnego Nowego Jorku z rówieśniczką z Berlina sprzed siedemdziesięciu lat? Wszystko i nic. Łączy je cudownie ulotna symetria losu, podobne matki, dramatyczne podróże, i Kuba, na którą prowadzą wszystkie drogi.  Berlin 1939. Dwunastoletnia Hanna ucieka przed koszmarem rzeczywistości – najpierw w wymyślony świat, gdzie wszystko jest zabawą, potem, wraz z rodzicami, wsiada na pokład statku wiozącego uciekinierów na Kubę. Zaczyna się podróż, która zdefiniuje całe jej życie, nada mu sens, wyznaczy granice.  Nowy Jork, 2014. Dwunastoletnia Anna opiekuje się depresyjną matką i żyje w świecie marzeń. Rozmawia w wyobraźni z ojcem, który zginął, zanim się urodziła. Z szarej codzienności wytrąca je tajemnicza przesyłka z Kuby od nieznanej krewnej. Wyruszają w podróż, by poznać przeszłość rodziny.  Dwie małe dziewczynki, dwa światy, dwa zaczynające się życia. A może tak naprawdę to jedna i ta sama dziewczynka, jedno życie, jeden świat? Robert Beatty - Serafina i czarny płaszcz Wydawnictwo: Mamania W piwnicach pełnej przepychu rezydencji Biltmore mieszka potajemnie niezwykła dziewczyna. Czy to z powodu jej żółtych oczu i czterech palców u rąk i nóg ojciec ukrywa ją przed ludzkim wzrokiem? Serafina żyje przyczajona w mroku, poruszając się bezszelestnie po zakamarkach posiadłości. Noc jest jej królestwem.  Ale kiedy z Biltmore co noc zaczynają znikać dzieci, dziewczyna musi wyjść z ukrycia. Złowieszczy mężczyzna w czarnym płaszczu przemierza korytarze i zaułki domu, a tylko ona jest na tyle zwinna i odważna, by ruszyć jego tropem. Czy znajdzie sojusznika w Braedenie Vanderbilcie, młodym mieszkańcu Biltmore? Nigdy nie wchodź do lasu. Działają tam ciemne moce, których nikt nie rozumie, nienaturalne siły, które mogą wyrządzić ci straszliwą krzywdę – przestrzegał ojciec Serafiny.  Ale to właśnie w lesie Serafina będzie musiała nie tylko zmierzyć się z mężczyzną w czarnym płaszczu, ale i stawić czoła tajemnicy własnej tożsamości.

Marcowe podsumowanie wyzwania "Powrót do dzieciństwa"

W marcu na sam szczyt listy wysunęła się Daria Skiba, która łącznie z bonusami osiągnęła wspaniały wynik: 27 punktów. Gratuluję :) 

	wynik za marzec (łącznie z bonusem)	wynik z poprzednich miesięcy	ŁĄCZNIE
matka_wkurzająca	18	24	42
Buba Bajdocja	4	14	18
Agnieszka	0	3	3
Mama do sześcianu	5	3	8
Pożeram strony	0	3	3
Luka Rhei	1	8	9
Daria Skiba	27	12	39
Wiki	3	1	4
Sylwia	10	25	35
Martyna Carli	5	0	5
Wasza Mamka	2	0	2

RODZINA,

czyli wszystkie książki z rodziną na okładce, w treści lub w tytule.

UWAGA! Linki do książek przeczytanych w marcu zamieszczajcie, proszę, pod tym postem.